Chasidut do Pirke Awot 1:2
שִׁמְעוֹן הַצַּדִּיק הָיָה מִשְּׁיָרֵי כְנֶסֶת הַגְּדוֹלָה. הוּא הָיָה אוֹמֵר, עַל שְׁלשָׁה דְבָרִים הָעוֹלָם עוֹמֵד, עַל הַתּוֹרָה וְעַל הָעֲבוֹדָה וְעַל גְּמִילוּת חֲסָדִים:
Szimon Hatzadyk był ostatnim z ludzi wielkiego zgromadzenia [a tradycja (hakabalah) pozostała w jego ręku. Był arcykapłanem po Ezdraszu.] Miał zwyczaj mawiać [(I tak wszystko „R. Ploni mówi” i „miał zwyczaj mówić” w tym traktacie są rozumiane jako „Tak mówił zawsze”). ]: Świat stoi na trzech rzeczach [tj. Świat został stworzony tylko dla tych trzech rzeczy]: na Torze [(Szabat 88a) Gdyby Izrael nie przyjął Tory, niebo i ziemia nie zostałyby stworzone, jak jest napisane (Jeremiasz 33:25): „Gdyby nie moje przymierze (Tory), w dzień i w nocy nie ustanowiłbym praw nieba i ziemi”], na avodah [służbie ofiarnej. W ten sposób dowiedzieliśmy się w traktacie Ta'anith (27b): gdyby nie ma'amadoth („straż” na nabożeństwach ofiarnych), niebo i ziemia nie mogłyby przetrwać. I widzimy, że z powodu ofiar złożonych przez Noacha przysięgał, że nigdy więcej nie sprowadzi potopu na świat—skąd widzimy, że świat trwa z powodu ofiar] i na miłosierdziu [jak jest napisane (Psalm 89: 3): „Świat zbudowany jest na miłosierdziu”. Łaskawość polega na: radowaniu się pana młodego, pocieszaniu żałobników, odwiedzaniu chorych, opiece nad umarłymi itp.]